Jæja, nú er Snæbjörn sko stoltur. Brósi svoleiðis rúllaði upp undanúrslitakvöldinu í Músíktilraununum ásamt félögum sínum í The Dyers að það hálfa hefði verið nóg. Eins og venjan er á undanúrslitakvöldunum þá velja áhorfendur eitt band til að halda áfram og dómnefnd eitt. Salurinn kaus The Dyers, en ég er samt viss um að ef salurinn hefði valið annað band hefði dómnefndin valið þá áfram (já já, gamla hlutdrægnin og allt það, bleh ...).

Það sem mér fannst aðallega skilja strákana frá hinum böndunum var það hversu þéttir þeir voru. Sumar hinna hljómsveitanna höfðu ágætis sólógítarista en það vantaði iðullega grunninn undir. The Dyers voru hins vegar með allt í stakasta. Ryþmadeildin var afar öflug, alls ekki þungstígandi eins og vildi verða hjá hinum, heldur léttleikandi og hélt tempóinu og taktinum góðum. Gítarleikararnir voru mjög flinkir og Jollinn toppaði allt saman með flottum hammond-riffum og -hljómum. Versta var hversu söngurinn heyrðist ekki nógu vel. Kannski var það bara hljóðblöndunin en svo gætu þeir líka þurft að syngja betur í hljóðnemana, grunar alla vega að það sé erfiðara en að segja það að láta röddina hljóma almennilega uppi á sviði.

Annað, sem þeir höfðu fram yfir hina, voru lagasmíðarnar. Lögin voru nefnilega fín, flottur hljómagangur í þeim og mér finnst það persónulega alltaf kostur að heyra e-ð nýtt, e-ð sem maður hefur ekki heyrt svona hundrað sinnum áður.

Núna er hins vegar stefnan sett á úrslitakvöldið 18. mars, sem haldið verður í Austurbæ(jarbíói). Það kæmi mér ekki á óvart ef þeir stæðu sig enn betur þar (hvernig sem það ætti nú að vera hægt).