Aah, alltaf gott að rifja upp söguna af framsóknarmeindýraeyðinum. Upphaflega fréttin, sem birtist í Fréttablaðinu fyrir ári síðan, þann 25. janúar 2004, hljóðaði svo:
---
Það var nú þannig að ég var að endurnýja skírteinið mitt, en ég er meindýraeyðir, segir Rafn Haraldsson á Bræðrabóli í Ölfusi, sem veit ekki betur en að hann hafi opinbert leyfi til að eyða framsóknarmönnum.
Þetta er í það minnsta góð saga en síðast þegar ég endurnýjaði fyllti ég út þar til gert eyðublað og gaf upp hvaða meindýrum ég ætlaði að eyða en það eru fyrst og fremst mýs og skordýr. Svo var þarna auð lína þar sem maður gat bætt við fleiri tegundum og ég skráði framsóknarmenn þar. Þegar ég var að labba út var gargað á eftir mér að þetta mætti ekki en ég sagði þeim að láta þetta fara svona. Skírteinið skilaði sér skömmu síðar, þannig að umsóknin virðist hafa verið samþykkt athugasemdalaust.
Rafn segist helst þurfa að kljást við mýs en neitar því ekki að sér hafi borist nokkrar fyrirspurnir vegna framsóknarmanna. Þetta hefur spurst út enda hef ég gaman að því að segja frá þessu og krydda söguna með þessu. Það er auðvitað mikið af framsóknarmönnum hérna á svæðinu, meira að segja einn aðalhöfuðpaurinn, segir meindýraeyðirinn sem má uppræta framsóknarmenn, rétt eins og James Bond má eyða hverjum sem er. Framsóknarmenn í Ölfusinu geta þó andað rólega þar sem Rafn hyggst ekki taka að sér verkefni tengd þeim.
---
Fyndnast er auðvitað húmorsleysi sýslumannsins á Selfossi, þótt klúðrið á þeim bænum í kjölfar Fréttablaðsfréttarinnar sé ekki alveg jafnskondið.
miðvikudagur, 26. janúar 2005
Gerast áskrifandi að:
Birta ummæli (Atom)
1 ummæli:
Þetta er æðisleg saga.
Skrifa ummæli