föstudagur, 1. apríl 2005

Aah, hvað mér líður vel eftir að hafa lesið þessa grein. Eins og talað út úr mínu hjarta. Spurning um að ganga með miða á sér framvegis.

2 ummæli:

Birgir Pétur Þorsteinsson sagði...

Snæbjörn. Þegar ég les bloggið þitt þá heyri ég alltaf röddina þína lesa in í hausnum á mér. Frekar skrítið en gaman. Til hamingju með afmælið 28. mars!

spritti sagði...

Já það veitti ekki að því að binda miðana við stein stundum og kasta í hausinn á sumum sem eru úti að keyra.