Horfði áðan á Í skóm drekans með félaga Grjóna. Á leiðinni heim af vídjóleigunni litum við inn í 10-11 til að fjárfesta í góðgæti fyrir glápið. Þar sem ég hef ekki lifað á neinu nema drasli seinustu daga (og vikur (og mánuði (og ár))) þá vildi ég endilega prófa e-ð nýtt.

Fyrir valinu varð „Nammi gott“ frá 10-11, framleitt af Sælgætisgerðinni Völu hf. Til að lesendur geri sér sem besta grein fyrir „gottinu“ sem hér er á ferð skal innihaldið gefið upp:

Sykur, glúkós síróp, súkkulaði, eggjahvítukristallar, kókosmjöl, rúsínur og Ricekrispíes.

Það þarf ekkert gáfnaljós til að sjá að hér eru á ferðinni kókosbollur og frauðkökur í ætt við Lindubuff (sem er einmitt uppáhaldssælgæti þessa manns), raunar alls sex stykki. Það sjá líka allir að þetta er hreinn viðbjóður. Hverjum dettur annars í hug að setja rúsínur í kókosbollur? Þrátt fyrir þessar augljósu staðreyndir festum við Grjóni kaup á góðgætinu.

Við vorum ekki lengi að komast að hinu sanna. Átum hvor sína kókosbolluna og hentum síðan afganginum. Áður hafði ég þó bitið í aðra af rúsínufrauðplastkökunum en, grínlaust, nánast ælt af hryllingnum einum saman.

Aldrei, aldrei kaupa „Nammi gott“ hjá 10-11.